جواد

 در دسته‌بندی نشده

سلام. ممنون از طراحی این وب سایت. بسیار کار قشنگی و به شما خسته نباشید می گم. امیدارم کامنت من رو چاپ کنید و دوستان در این مورد فکر کنند و بحث کنند. قبل از ورود به بحث اصلی میخوام بگم که نه من میخوام هموطنهای خودم رو از سفر محروم کنم و نه حق و حقوق کسی رو برای مکان زندگی، سفر و تحصیل محدود کنم. همه شهروندان ایران ازادند هر کجا که میخواند برند ، سفر کنند و زندگی راحتی داشته باشند. اما موضوع کلی که میخوام مطرح کنم اینه که کل این سیستمی که توی سفارت خونه ها ساخته شده برگرفته از خلاقیت و نبوغ ایرانی ها است و سفارت خونه های خارجی هم از این کار بدشون نمیاد جون درامد عظیمی رو نصیبشون میکنه. من میخوام قضیه رو دقیقا ربطش بدم به فرهنگ ایرانی. تمام دوستان از هموطنهای خودشون در سفارت که کارمند هستند شکایت دارند و سیستم دلالی ویزا نیز بیشتر توسط هموطنهای خودمون و تایید سفارت ساخته شده و به سفارت خونه ها پیشنهاد شده. مورد بعدی رفتار و کردار ماها ایرانی ها بعد از رفتن به سفر های خارجی. نبود آزادی های اجتماعی حداقلی در ایران و مسائل دیگه ای که تو این وب سایت نمیشه بازگو کرد، شهروندان ایرانی رو برای سفر به شدت حریص میکنه و رقابت شدیدی در زمینه سفر به خارج از کشور به دلایل مختلف وجود داره. علاوه براین روابط تیره ما با غرب، و اطلاع سفارت خانه های خارجی از ارزش سفرهای خارجی و دسترسی به دنیای بیرون از ایران، باعث شده تا هر فرآیند و طرحی رو که میخواند برای شهروندان ایرانی با کمک هموطنهایی که در سفارت خونه ها و مراکز دلالی کار میکنند، طراحی کنند. عدم حمایت دولت ایران در این موارد از شهروندانش (نه به این دلیل که نمیخواهند بلکه به دلیل عدم دسترسی به ابزارهای حقوقی و بین المللی) و به دلیل ناتوانی دیپلماتیک و قدرت نرم، این موارد رو بسیار طبیعی کرده و شهروندان ایرانی هیچ گاه نمیتونند به حق و حقوق خودشون در این زمینه برسند. این در حالیه که شهزوندان کشورهایی مثل ژاپن، کره جنوبی، ترکیه، و حتی تایوان که از لحاظ حقوقی و بین لمللی خیلی ها به عنوان کشور نمیشناسندش، بتونند به راحتی در این موارد، حمایت حداکثری دولتهای خودشون رو از لحاظ حقوقی، دیپلماتیک و حتی اقدام متقابل داشته باشند. سفارتخونه های خارجی به خوبی می دونند که سفر خارجی در ایران یک کالای لوکس هست (به جز برای دانشجویان و یا افرادی که کارهای ضروری دارند ، که این افراد در اکثر موارد می توانند به راحتی ویزا بگیرند، خود بنده چندین بار بدون کوچکترین مشکلی از سفارت خانه های اروپایی ، کره جنوبی و ژاپن ویزای گرفتم، و حداکثر وقتی که گذاشتم دو هفته بوده. البته ناگفته نماند در اکثر موارد بنده حمایت مالی و تحقیقاتی دولت مطبوع رو داشتم.) همین لوکس بودن سفر خارجی در ایران و تبدیل شدن به یک کالای اجتماعی پرستیژ دار، باعث شده که این سفارت خانه ها حداکثر سود رو از این امر ببرند و شهروندان ایرانی رو تحقیر کنند. من اشکال رو در سفارت خونه ها نمی بینم. امروزه سفارت هند و اندونزی در تهران نیز این رویه رو شروع کردند. این امر فقط در ایران دیده میشه و دوستانی که به کشورهای دیگه سفر کردند می دونند که این پروسه در اون کشورها خیلی اسون است و خیلی از کشورها با توجه به روابط دو طرفه نیازی به ویزای توریستی برای سفر به اروپا و یا کشورهای دیگه ندارند. اشکال اساسی در رفتار، کردار و روانشناسی اجتماعی ماها ایرانی ها هست که بر آمده از فضای اجتماعی، سیاسی و روانی داخل کشور و تحلیل شخصی محیطهای بیرون از ایران است. اگر این اتفاقات برای شهروندان یک کشور غربی و یا حداقل خارج از ایران روی بده، مطمئنا کمپین مردمی و مدنی راه می افته که رفتن به اون کشور، سرمایه گذاری، خریدن اجناس، تحصیل و… رو تحریم می کنند و سفارت و شخص سفیر و وزرت خارجه و حتی رییس جمهوری اون کشور رو وادار به معذرت خواهی از مردم اون کشور می کنند. نمونه این امر در ترکیه، در ژاپن، در پرو، آرژانتین، برزیل و… اتفاق افتاده و خبرهاش به وفور تو اینترنت یافت میشه و میتونم مثال بیارم تک به تک. کلام اخر اینکه اول از همه باید ریشۀ ماجرا رو در اون رفتار و کردار و ساختاری دید که خارج رفتن رو به یک کالای لوکس تبدیل کرده و سپس به سوال از شهروندانی روی بیاوریم که حاضرند تن به هر تحقیری بدند که به این کلای لوکس دسترسی پیدا کنند و کوچکترین اعتراضی به این تحقیرها نداشته باشند تا بتوانند به این کالا برسند و ناخواسته به گسترش این ساختار روی بیاورند.
.
مورد بعدی رفتار شهروندان ایرانی بعد از دسترسی به این کالا هست. رفتار و کردار انها در سفرهای خارجی و یا ماندن بعضی از دوستان و بازنگشتن. علاوه بر این هیچ کس منکر ساختار فاسد سفارتخانه های خارجی مثل ایتالیا، یونان و … یا غیره نیست. شما حتی اگر به این کشورها سفر کنید می توانید در جای جای کوچه و خیابان این ساختار را به راحتی مشاهده کنید. اما چه رفتار و کرداری باعث شده که سفارت یونان، المان و ایتالیا در تهران به این اعمال دست بزند و در ترکیه، تایوان، کره و یا پرو این رفتارها را انجام ندهند. ؟ به طور حتم پاسخ را باید در ساختار روانشناسی اجتماعی و سیاسی ایرانیان یافت. همان ایرانیانی که با همتایانشان در سفارت به سبک بردگان قرون وسطایی رفتار میکنند و همان شهروندانی که سفر خارجی را به عنوان یک کلالای لوکس نگاه میکنند و همان شهروندانی که حاضرند هر تحقیری را برای رخت بستن از این مملکت تحمل کنند.

همونطوری که عرض کردم به هیچ عنوان قصد سرزنش شخض خاصی رو ندارم و نمیخوام شهروندان ایران رو سرزنش کنم و مسائل و مشکلات و محدودیتهای داخلی رو هم میدونم. اما بهتر از اول از همه به خودمان و کردارمان و تفکرمان نگاهی بیندازیم تا ریشه این مشکل رو به خوبی درک کنیم. در اخر این نکته رو دوباره ذکر میکنم که بنده تمام مشکلات این سرزمین رو درک می کنم و اما بیایید واقعی فکر کنیم که چرا به اینجا رسیدیم؟ امیدوارم این سایت کمپینی مدنی رو ایجاد کنه و سفارتخانه کشورهایی رو که به شهروندان ایرانی توهین میکنند رو تحریم کنه و از این طریق شهروندان ایرانی سفر به اون کشور، خریدان کالاهای آن، تحصیل و… در ان را به این دلیل تحریم کنند و سفارت و مقامات ان کشور را مجبور به عذرخواهی کنند.

Recommended Posts

یک کامنت بگذارید

Contact Us

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

برای جست و جو در داستان ها، هرآنچه می خواهید تایپ کنید و دکمه اینتر را بفشارید